Toer Czcionka

Toer to krój pisma oparty na skanach portretów Pramudya Ananta Toera. Pramudya Ananta Toer był indonezyjskim autorem powieści, opowiadań, esejów, polemik i opracowań historycznych na temat swojej ojczyzny i jej mieszkańców. Jego twórczość obejmuje okres kolonialny, walkę Indonezji o niepodległość, okupację japońską podczas II wojny światowej oraz postkolonialne reżimy autorytarne Sukarno i Suharto, a także jest głęboko przesiąknięta historią osobistą i narodową. Rząd holenderski więził go w latach 1947–1949.

Pisma Pramoedyi czasem popadały w niełaskę u władz kolonialnych, a później u autorytarnych rządów krajowych. Pramoedya zmagał się z cenzurą w Indonezji w epoce przedreformacyjnej, mimo że był dobrze znany poza granicami kraju. Holendrzy uwięzili go w latach 1947–1949 podczas wojny o niepodległość (1945–1949). W trakcie przejęcia władzy przez reżim Suharto, Pramoedya znalazł się w wirze zmian politycznych i walk o wpływy w Indonezji. Suharto więził go w latach 1969–1979 na wyspie Buru na Molukach i nadał mu łatkę komunisty. Postrzegano go jako pozostałość poprzedniego reżimu (mimo że walczył z poprzednim reżimem Sukarno). To właśnie na wyspie Buru stworzył swoje najsłynniejsze dzieło, Kwartet z Buru. Nie mając dostępu do materiałów piśmiennych, recytował historię ustnie innym więźniom, zanim została spisana i przemycona na zewnątrz. Pramoedya sprzeciwiał się niektórym politykom założyciela państwa, prezydenta Sukarno, a także reżimowi „Nowego Porządku” jego następcy, Suharto. Krytyka polityczna była w jego twórczości często subtelna, choć wyraźnie występował przeciwko kolonializmowi, rasizmowi i korupcji nowego rządu Indonezji. Przez wiele lat, które spędził w więzieniu i areszcie domowym (w Dżakarcie po uwięzieniu na Buru), stał się symbolem dla obrońców praw człowieka i wolności słowa.